Z życia Behawiorysty

Petfulness behawiorysta

3 months ago

Heja Ludkowie i Zwierzaków Opiekunowie! 😊

Aura coraz bardziej wiosenna więc dziś ponownie o spacerach (bo o tym, jak powinien wyglądać właściwy spacer pisałem już na początku roku). Dziś jednak trochę z innej perspektywy tj. o paradoksie domu z ogrodem.
Zapewne wielu z Was spotkało się z opinią, czy nawet samemu uważa, że „pies w mieszkaniu?! Zbrodnia! Dom z ogrodem – to zupełnie co innego!”
I - co do zasady – oczywiście TAK. Fajnie jak psiak ma możliwość „postróżowania” i więcej ruchu. Opiekun ma w domu więcej czasu dla siebie/rodziny (ew. pracy 😉) a kłaków i piachu mniej. Teoretycznie obie strony „wygrywają” a Opiekun żyje w przeświadczeniu, że żywot psiaka w takich okolicznościach przyrody to permanentna sielanka. Ileż to razy prowadząc konsultacje u osób posiadających dom z ogrodem spotykam się „oczywistością”, że spacer = wypuszczenie na ogród.
Nic bardziej mylnego – jedynymi „wygranymi” są Opiekunowie. Psy potrzebują spacerów w postaci wyjść poza teren posesji! Podobnie zresztą jak mieszkańcy tych posesji, ale my o psach 😉
Poniżej tylko kilka najważniejszych i „uniwersalnych” powodów DLACZEGO spacery poza posesję są ważne dla psa (a tym samym powinny być też ważne dla Opiekuna):
• poznawanie świata (szczególnie ważne w przypadku szczeniaków i psów młodych),
• ćwiczenia dla ciała, ale i
• umysłu (szczególnie ważne w przypadku niektórych ras; ponadto psy „męczą” się TEŻ niuchając, nie tylko biegając 😉, czasem nawet bardziej!).

Nie miejsce tu na bardziej szczegółową analizę (tu zachęcam do kontaktu 😊), więc podsumowując – wypuszczenie na ogród to nie spacer!

Pozdrufka,
Piotrek

Hey Folks and Animal Caregivers! 😊

The weather is getting more and more spring-like, so today it will be again about walks (earlier this year, I already wrote about what a proper walk should look like). But today, I’d like to approach this topic from a slightly different angle i.e. the paradox of having a house with a yard.
Many of you have probably come across the opinion—or maybe even believe yourselves—that “A dog in an apartment?! That’s cruelty! But a dog in a house with a garden—that’s a whole different story!”
And in principle—yes, of course. It’s great when a dog has the chance to make use of its “guard instincts” and get more exercise. The Owner has more time at home for themselves/their family (or work 😉), and there’s less fur and dirt around. Theoretically, both sides “win,” and the Owner beliefs that the dog’s life is a constant idyll.
I do not remember how often, when consulting clients who have a house with a garden,
I encounter the “obvious” idea that a walk = letting the dog out into the yard.
Nothing could be further from the truth—the only real “winners” here are the Owners. Dogs need to go beyond the fence of their property! Just like the people living on those properties do—but we’re talking about dogs here 😉
Below I present just a few of the most important and “universal” reasons WHY walks outside the property are important for dogs (and therefore should also matter to the Owner):
• exploring the world (especially important for puppies and young dogs),
• exercise for the body, but also
• for the mind (especially important for certain breeds; plus, dogs get tired from sniffing TOO, not just running 😉—sometimes even more!).

This isn’t the place for a more detailed analysis (though feel free to reach out 😊), so to sum up—letting your dog out into the yard is not the same as going for a walk!

Cheers,
Piotr ... Zobacz więcejZobacz mniej

Call Now

Petfulness behawiorysta

3 months ago

Heja Ludkowie i Zwierzaków Opiekunowie!

Wielkanoc to dobry moment, żeby na chwilę się zatrzymać (a przynajmniej zwolnić 😉), złapać większy dystans, chwilę refleksji. Również dotyczącej zwierząt – tych, które są z nami na co dzień i tych, z którymi mamy do czynienia od święta właśnie 😉 🐣🐾

Dla tych pierwszych (np. psa, kota czy papugi) święta to nie tradycja a zmiany, których zwierzęta nie są fanami. Więcej ludzi, zapachów, bodźców. Nie zawsze przyjemnych. Mniej czasu na dłuższy spacer, pielęgnację czy mizianko 😉 Dłuższa lub krótsza podróż czy rozłąka.
Zadbajcie proszę o komfort i dobrostan Waszych zwierzaków – dajcie im możliwość wycofania się, nie zmuszajcie do kontaktu z „obcymi”, uszanujcie komunikowane przez nie sygnały. I NIE DOKARMIAJCIE świątecznymi specjałami (do tej kwestii odniosę się osobno później)!

Dla tych drugich (piskląt czy królików) Wielkanoc to czas, kiedy stają się symbolem… zamiast być po prostu sobą. Niezaprzeczalnie są urocze. Ale nie są zabawką. Nie są tym bardziej „dekoracją”. Są za to wymagającymi opieki, czującymi istotami.

Świadome przewodnictwo oraz troska o dobrostan zwierząt zaczyna się od uważności. Od zauważenia, że każde zwierzę ma swoje granice, emocje i potrzeby. Nie zapominajcie o tym w ferworze przygotowań oraz samego świętowania.

Spokojnych choć radosnych oraz uważnych 😉 Świąt w otoczeniu bliskich oraz oddechu od codziennego zabiegania i bezpiecznego przemieszczania! 🐾💛

Pozdrufka,
Piotr

Hi Folks and Animal Caregivers!

Easter is a good moment to pause (or at least slow down 😉) for a while, gain some perspective, and take a moment for reflection. Also about animals – those that are with us every day and those we encounter only on special occasions 😉 🐣🐾

For the former (e.g. a dog, cat, or parrot), the holidays are not a tradition but a set of changes. And animals are not fans of changes. More people, more smells, and more stimuli. Not always pleasant. Less time for a longer walk, grooming, or cuddling 😉 A longer or shorter trip or separation.
Please take care of your pets’ comfort and well-being – give them the opportunity to withdraw, don’t force them to interact with “strangers,” and respect the signals they communicate. And DO NOT FEED them holiday treats (I’ll come back to this topic later separately)!

For the latter (chicks or rabbits), Easter is a time when they become symbols… instead of simply being themselves. Undeniably, they are adorable. But they are not toys. Nor are they “decorations.” They are living and feeling creatures that require our care.

Conscious guidance and care for animal welfare begin with attentiveness. With noticing that every animal has its own boundaries, emotions, and needs. Don’t forget this in the rush of preparations and while enjoying holiday.

I wish you a peaceful yet joyful and mindful 😉 holiday, being surrounded by your loved ones and with a chance to catch a break from everyday busyness! And safe travels! 🐾💛

Best,
Piotr ... Zobacz więcejZobacz mniej

Petfulness behawiorysta

4 months ago

Heja Ludkowie i Zwierzaków Opiekunowie! 😊

Dziś o szeroko pojętych kontaktach z weterynarzem. Nie tylko z perspektywy behawiorysty, ale i opiekuna psów i kotów z kilkudziesięcioletnim stażem.
Teoretyczne wydawać by się mogło, że sprawa oczywista bo analogii do świata ludzi nie brakuje. Też mamy swojego lekarza (co do zasady jest/powinna to być osoba, której ufamy), który, w razie potrzeby, kieruje nas też do właściwego specjalisty. Też często nie pałamy entuzjazmem, żeby się z nimi spotkać, że o regularności tych spotkań nie wspomnę 😉
Będąc świadomymi Opiekunami naszych zwierzaków, musimy zdawać sobie jednak sprawę, że w ich przypadku musimy być mądrzejsi! Zarówno dla ich, jak i naszego dobra.

Poniżej kilka tylko przykładowych czynników:
- to my pilnujemy terminów ICH szczepień, czy różnego rodzaju zabiegów (od pielęgnacyjnych po zdrowotne);
- ONE doskonale maskują dolegliwości bólowe; oczywiście nie mam tu na myśli ewidentnej kulawizny czy krwawiącej rany, ale – też teoretycznie ewidentny - ukruszony ząb może już umknąć naszej uwadze a co dopiero poważniejsze, wewnętrzne objawy bólowe;
- bardzo często (o ile nie zazwyczaj) wszelkie niedomagania zdrowotne przekładają się na ICH „nietypowe” zachowanie;
- pozostaje również mało romantyczna, ale jednak ważna kwestia finansowa – często „przegapiony” moment wyłapania jakiejś dolegliwości, generuje potem znaczne koszty zarówno jeśli chodzi o samo leczenie, jak i ew. usługi behawiorysty (patrz punkt powyżej).

Reasumując:
1. Miejcie swojego zaufanego, o ile to możliwe lokalnego weterynarza;
2. Stosujcie się do przekazywanych zaleceń! Ileż to razy Opiekunowie zwierzaków, które miały być na ścisłej diecie, „rekompensowali” im to różnego rodzaju i w niemałej ilości smaczkami (niekoniecznie przeznaczonymi dla ich zwierzaka); oczywiście zachowywali to dla siebie co albo znacząco przedłużało albo wręcz niwelowało działania podejmowane w celu ustalenia np. właściwej diety czy alergenów;
3. Proście i bierzcie PISEMNE podsumowanie wizyty czy analizy wyników; stanowi to nieocenione źródło informacji dla Was, dla lekarza zastępującego (nawet w tej samej klinice) czy lekarza w innej placówce (chcąc np. zasięgnąć tzw. drugiej opinii);

Pozdfruka,
Piotrek

Hi Folks and Pet Caregivers! 😊

Today, a bit about broadly understood contact with a vet. Not only from the perspective of a behaviorist, but also as a long-time caregiver of dogs and cats.
In theory, it might seem obvious, because there are plenty of analogies to the human world. We also have our own doctor (as a rule, it is/should be someone we trust), who, if needed, refers us to the right specialist. We also often don’t feel particularly enthusiastic about visiting them - not to mention doing so on a regular basis 😉
However, as responsible caregivers of our animals, we must realize that in their case, we need to be the wiser ones! For both their good and ours.

Below are just a few reasons for that:
• it is we who keep track of the dates of THEIR vaccinations and various procedures (from grooming to medical ones);
• THEY are excellent at masking pain; of course, I don’t mean obvious limping or a bleeding wound, but even a seemingly obvious chipped tooth can escape our notice—let alone more serious, internal symptoms of pain;
• very often (if not usually), any health issues translate into THEIR “unusual” behavior;
• there is also the less romantic but important financial aspect—missing the right moment to detect a problem often leads to significant costs later for medical treatment and potentially for a behaviorist’s services (see the point above).

To sum up:
1. Have your trusted vet, preferably a local one if possible;
2. Follow the recommendations you are given! So many times, caregivers of animals that were supposed to be on a strict diet wanted to “compensate” this to their pets with various treats (often in large quantities and not necessarily intended for the kind of animal or animals in general); of course, they kept this to themselves, which significantly prolonged or even undermined efforts to determine e.g. the proper diet or allergens;
3. Ask for and obtain a WRITTEN summary of the visit or test results; this is an invaluable source of information for you, for a substitute doctor (even within the same clinic), or for a vet at another facility (e.g., when seeking a second opinion);

Best,
Piotr ... Zobacz więcejZobacz mniej

Call Now

Petfulness behawiorysta

4 months ago

Heja Ludkowie i Zwierzaków Opiekunowie,

dziś postanowiłem poruszyć temat mało wdzięczny, ale jednak dosyć istotny czyli zjadania przez psy kup (własnych, innych psów czy nawet innych gatunków).
Temat ten ujrzał światło dzienne na kilku przeprowadzonych ostatnio konsultacjach w związku z „odpuszczeniem” zimy. Dziwnym trafem zbiegło się to w czasie z wyjściem na światło dzienne licznych śladów pozostawionych przez psiaki, których „opiekunowie” najwyraźniej lubią przebywać w otoczeniu psich kup (bo jak inaczej wytłumaczyć, że ich nie zbierają…..). Dobrze (głównie dla dobrostanu ich psiaków 😉 ), że się nie zorientowali, że przy takim podejściu w ogóle można przestać się fatygować na zewnątrz…

Ale teraz poważniejąc bo i temat może być poważny. Zjadanie przez psy kup (czyli koprofagia) wynikać może z kilku powodów:
- zdrowotnych – kiedy to pies chce poprawić trawienie i uzupełnić różnego rodzaju niedobory spowodowane nieprawidłowym funkcjonowaniem flory jelit, pasożytami w nich żyjącymi (np. lamblii) czy chorobą trzustki;
- dietetycznych – kiedy to psy uzupełniają w ten sposób niedobór różnego rodzaju składników (np. witamin, enzymów trawiennych czy nawet niestrawionego pokarmu) wynikający z podawania im słabej jakości karmy;
- zachowań naturalnych (czyli instynktownych) – kiedy to szczenięta naśladują matkę, która zjada(ła) odchody miotu, aby zachować czystość legowiska chroniąc tym samym szczeniaki przed drapieżnikami; zachowanie to dotyczy więc głównie szczeniąt i środowiska naturalnego, ale nie tylko bo instynkt ten może pozostać i u psów dorosłych (choć zazwyczaj w „lżejszej” formie);
- behawioralnych – kiedy to pies zjada swoje odchody aby zwrócić na siebie uwagę (lęk separacyjny, nuda, stres), lub z obawy przed karą za załatwienie się w domu.

Nie lekceważcie proszę tego zachowania bo niesie ono ze sobą szereg zagrożeń począwszy od utrwalenia się tego niepożądanego zachowania, „przekazania” go innym psom z tej samej grupy rodzinnej, aż po poważne konsekwencje zdrowotne spowodowane przyjmowaniem bakterii, wirusów czy pasożytów.

Nie będąc specjalistami, możecie mieć kłopoty z właściwym zakwalifikowaniem Waszego przypadku, dlatego zachęcam do skonsultowania się z weterynarzem, który powinien zlecić badania kału oraz krwi, zalecić (również) konsultację z psim dietetykiem lub behawiorystą właśnie 😉 który pomoże Wam oduczyć psa tego zachowania.

Pozdrufka,
Piotr

Hi Folks and Animal Caregivers,

Today I decided to bring up rather unpleasant but quite important topic — dogs eating feces (their own stool, the stool of other dogs or other species).
This subject came up during several consultations I have conducted recently, coinciding with the end of winter. Strangely enough, it also coincided with increasingly visible “traces” left behind by dogs whose “owners” apparently enjoy being surrounded by dog poop (how else can you explain not picking it up…?). It’s probably good (mainly for the wellbeing of their dogs 😉) that they haven’t realized that with such an attitude they could simply stop bothering to go outside at all…
But jokes aside because the topic can be serious. Dogs eating feces (coprophagia) may result from several causes:
- health-related reasons – when a dog tries to improve digestion and compensate for various deficiencies caused by improper intestinal flora, parasites living in the intestines (e.g., Giardia), or pancreatic disease.
- diet-related reasons – when dogs compensate for deficiencies of various nutrients (e.g., vitamins, digestive enzymes, or even undigested food) resulting from being fed low-quality food.
- natural (instinctive) behavior – when puppies imitate their mother, who eats the litter’s feces to keep the nest clean and protect the puppies from predators. This behavior mainly concerns puppies and natural environment, but the instinct may also remain in adult dogs (usually in a milder form).
- behavioral reasons – when a dog eats its feces to attract attention (separation anxiety, boredom, stress) or out of fear of being punished for pooping in the house.

Please do not ignore this behavior because it carries a number of risks — from reinforcing this undesirable habit and “passing it on” to other dogs in the same household, to serious health consequences caused by ingesting bacteria, viruses, or parasites.

Since most of you are not specialists, it may be difficult to correctly identify the cause in your particular case. That is why I encourage you to consult a vet, who should order stool and blood tests, may also recommend consultation with a canine dietitian or a behaviorist 😉 who can help you train your dog to stop this behavior.

Best,
Piotr 😊 ... Zobacz więcejZobacz mniej

Petfulness behawiorysta

5 months ago

Heja Ludkowie i Zwierzaków Opiekunowie,

Dochodzą mnie słuchy 😉, że niektórzy z Was zastanawiają się dlaczego od jakiegoś czasu nic nowego się nie pojawiło.
Śpieszę zatem z wyjaśnieniem – najpierw przez kilka dni intensywnie się szkoliłem (inwestycja w siebie najlepszą inwestycją! 😉), potem płynnie przeszliśmy z Suzi w ciąg warsztatów dla dzieci o bezpiecznych interakcjach z psami. Więcej szczegółów, szczególnie z tej drugiej aktywności, przekażę Wam później (tym bardziej, że warsztaty nadal trwają 😊). A poza tym „standardowe” konsultacje i treningi, wiadomix!
Aby jednak nie przedłużać ciszy z mojej strony i zrekompensować 😉 Wam tą dłuższą pauzę zachęcam do pobrania z mojej strony, zapoznania się i stosowania darmowego materiału „Nauka skutecznego przywołania psa” (petfulness.pl/materialy-informacyjne/). Mam nadzieję, że łatwo i – co ważniejsze – skutecznie będziecie mogli go wykorzystać z pożytkiem dla Waszego komfortu oraz bezpieczeństwa Waszych psiaków.
Pozdrufka,

Hey Folks and Animal Caregivers,

I've heard 😉 that some of you are wondering why nothing new has been posted for
a while. So, I'm rushing to explain – recently I have spent several days in quite remote place receiving intense training 😉(investment in yourself is the best investment! 😉), then both Suzi and I smoothly moved into a series of workshops for children on safe interactions with dogs. Later I’ll share some more details, especially regarding the second activity (especially since the workshops are still in progress 😊).
And besides that, the 'usual' consultations and training, of course!
However, to avoid prolonging the silence on my part and to make up 😉 for it, I encourage you to visit my website and download, review, and use the free material on "Learning the Effective Recall of Your Dog" (petfulness.pl/materialy-informacyjne/). I hope you’ll be able to use it easily and – what’s more important – effectively, with the benefit to your comfort and the safety of your dogs.

Cheers, ... Zobacz więcejZobacz mniej

Petfulness behawiorysta

6 months ago

Heja Ludkowie i zwierzaków Opiekunowie!

trwająca od kilku dni burza/zamieszanie związane ze schroniskami i warunkami w nich panującymi skłoniła mnie do podzielenia się ogólną obserwacją z nieco innej perspektywy.

Bo to, że w schroniskach dochodziło do różnego rodzaju większych czy mniejszych nieprawidłowości czy wręcz patologii nie jest niestety niespodziewanym odkryciem. Wielokrotnie były one opisywane - począwszy od różnego rodzaju zaniedbań, poprzez nieprawidłowości finansowe, a skończywszy na świadomych działaniach skutkujących cierpieniem zwierząt, a nawet okrucieństwem wobec nich.

Uważam, że takie przypadki należy bezwzględnie wypalać gorącym żelazem stosując cały katalog dostępnych narzędzi. Wliczając w to bezwzględną odpowiedzialność karną a wykluczając „znikomą szkodliwość czynu”. Jeśli ktoś nie zdaje sobie sprawy, jak krótka jest droga od okrucieństwa wobec zwierząt do okrucieństwa wobec ludzi, to tłumaczenie tego truizmu niezbyt dobrze by o mnie świadczyło.

Czy wysyp kontroli schronisk przez różnego rodzaju uprawnione do tego instytucje poprawi sytuację? Bieżącą zapewne. Dobre i to. Jeśli nie będą one jednak cykliczne i systemowe to na tym się skończy i za jakiś czas burza powróci…..

Podobne skutki odniesie jedna czy druga interwencja dziennikarska.

Dlatego też, nic nie ujmując różnego szczebla etatowym pracownikom schronisk
„z prawdziwego zdarzenia” (choć słowo „powołanie” lepiej oddaje to, o co mi chodzi), chcę się skoncentrować na zwróceniu uwagi na tych zwykłych (a tak naprawdę niezwykłych) ludziach zwanych wolontariuszami.

Skład tej grupy jest bardzo zróżnicowany. Zarówno pod względem wieku, wykształcenia, doświadczenia, sytuacji rodzinnej czy zawodowej itd. Łączy ich jednak jedno – dobrowolne, świadome poświęcanie swojego czasu, sił a często także środków (nie tylko finansowych) na pracę dla zwierząt. Bez poklasku, bez fleszy aparatów i kamer a na mrozie czy w upale. Regularnie.

Praca ta może przybierać różnoraką formę. Czyszczenia kojców, karmienia, spacerów
z psami, opieki nad kotami, pomocy w socjalizacji zwierząt, działaniach związanych
z adopcją (np. tworzeniu ogłoszeń, przeprowadzaniu spacerów oraz wizyt przedadopcyjnych, monitorowaniu dalszych losów podopiecznych, służeniu radą nowym opiekunom).

Angażują się również w inne działania np. różnego rodzaju akcje edukacyjne dotyczące np. relacji ludzko-zwierzęcych, dobrostanu zwierząt oraz zapobiegania bezdomności.

Jeszcze raz chce podkreślić, że przy części z ww. zadań wolontariusze współpracują oraz wspomagają etatowych pracowników schronisk.

Śmiało można jednak powiedzieć, że realizacja wielu z ww. zadań nie byłaby możliwa bez wolontariuszy.

Pozdrufka!

Hi Folks and pet Caregivers!

The storm that has been going on for several days regarding shelters and the conditions in them has prompted me to share a general observation from a slightly different perspective.

The fact that various irregularities or even pathologies have been occurring in shelters is unfortunately not a surprising discovery. They have been described many times — starting with different kinds of neglect, through financial misconduct, and finishing with deliberate actions resulting in animal suffering and even cruelty.

I believe such cases should be dealt with absolutely and ruthlessly, using the full range of available tools — including strict criminal responsibility, without dismissing them as “minor harm.” If someone does not realize how short the path is from cruelty to animals to cruelty to people, explaining this obvious truth would not reflect well on me.

Will a wave of inspections or audits of shelters conducted by various authorized institutions improve the situation? Probably in the short term. That’s still not bad. However, if these inspections are not frequent, it will end there, and the storm will return after some time…

A single journalistic intervention (or two) will likely have similar effect.

Therefore, appreciating what the “regular” shelter employees (though the word “devoted” better reflects what I mean), I want to focus your attention on those ordinary — but in fact highly unique — people i.e. volunteers.

This group is very diverse: in age, education, experience, family and professional situations, and more. But they share one thing — the voluntary, conscious sacrifice of their time, energy, and often their own resources (not only financial) to work for animals. Without applause, without camera flashes, in freezing cold or scorching heat. Regularly.

This work takes many forms: cleaning kennels, feeding, walking dogs, caring for cats, helping with animal socialization, supporting adoption efforts (creating ads, organizing walks and pre-adoption visits, monitoring the animals’ later lives, advising new caregivers).

They also engage in other activities such as educational initiatives about human–animal relationships, animal welfare, and preventing homelessness.

Once again, I want to emphasize that volunteers cooperate with and support shelter staff in many of these tasks.

But it is safe to say that many of these activities simply wouldn’t be possible without volunteers.

Take care! ... Zobacz więcejZobacz mniej